متن اصلی جنگ سرد ابراهیم رها/درس جانور شناسي

همیشه اولین مطلبی که از اعتماد می خوندم جنگ سرد ابراهیم رها بود. و امروز فهمیدم که آقای رها این ستون رو تعطیل کرده. البته همونطور که خودش هم ذکر کرده دلیل اصلیش سانسور حاکم بر نشریات امروزه.

 

چندی پیش ایمیلی از آقای رها دریافت کردم که متن اصلی مطلب 22 آبان رو به پیوست داشت. البته اون موقع ترجیح دادم که منتشرش نکنم اما حالا که جنگ سرد بسته شد مطلب اصلی و لینک مطلب چاپ شده رو می ذارم تا مقایسه کنید. همونطوری که مشخصه 70 درصد مطلب ابراهیم رها حذف شده. به نظرم خوب کاری کرد که تعطیلش کرد. این جنگ سرد دیگه شده بود شیر بی یال و دم اشکم. اینقدر ازش حذف می کردن که آدم نمی فهمید اصلا منظور چی بوده.

 

متن اصلی جنگ سرد سه شنبه 22 آبان:

جنگ سرد

درس جانور شناسي

ابراهيم رها

گفته شده كه منتقدين سفرهاي استاني دولت “بزغاله” هستند. ما ضمن تقدير از اين كلام حكيمانه و تاييد اينگونه نظرات، ساير منتقدين را هم براي تسهيل كار دوستان طبقه بندي مي كنيم:

الف: منتقدين مسائل اقتصادي به طور كلي از دسته اكيدنه يا اورني تورنگ !

ب: منتقدين مسائل فرهنگي با حفظ سمت (مزدور) در رسته سمورهاي آبي و جانداران دوزيست طبقه بندي مي شوند

ج: منتقدين مسائل بين الملل به درجه جانداران بي هوازي يا پستانداران تخم گذار نائل مي شوند.

د:منتقدين امور سياسي هم مي توانند بين خرس مرده، خرگوش سقط شده، ساس و هويج يكي را انتخاب كنند!

گويا يك دوستي در يك جايي گفته آدم پاك مي نشيند پاي اينترنت و نجس از پاي اينترنت بلند مي شود.

الف: آدم پاي اينترنت خودش را خيس مي كند.

ب: پاي اينترنت نجس است. دست يا سر يا ساير اعضايش نيست.

ج: روي ساير اعضاي اينترت مي شود نشست ، فقط پايش مشكل دارد.

د: تمام اينترنت سه نقطه نيست، باور كنيد بعضي مسائل آن نقطه هاي كمتري دارد !

اينجا تيتر زده “پرداخت وام بانكي تعطيل است”. ضمن تقدير از اين خبر مسرت بخش و روح افزا، عرض مي كنم كه:

الف: لطفا بفرماييد آن چيزهايي كه تعطيل نيست را هم بگوييد، اگر چيزي مانده جسارتا.

ب: كلا پديده بانك را تعطيل كنيد آدم اسمش را كه مي شنود يك طوريش مي شود.

ج: شوخي نكنيد. وضع مردم خوب است، مشكلات هم حل شده، ديگر كسي وام مي خواهد چكار؟!

د: واقعا فكر مي كرديد دوستان بتوانند كاري كنند كه حتي در بانك (فكر كن !) از اون بالا كفتر بيايه ؟!

————————-

این هم لینک مطلب چاپ شده

 

پی نوشت 1: البته من به سردبیران اعتماد حق می دم اونها مجبورن دست به خودسانسوری بزنن تا روزنامه از دست نره خوب اونها سرنوشت دیگران رو دارن می بینن که با چه شدتی مورد مهرورزی قرار می گیرن.